Omgaan met een onbekwame leidinggevende (7 praktische tips)

Omgaan met een onbekwame leidinggevende (7 praktische tips)

Onlangs contacteerde me een deelnemer na de startworkshop leiderschap ”Start 2 Lead” met een vraag.
Ik vind het altijd schitterend dat deelnemers of lezers mij een vraag stellen.
Het zet me aan mijn kennis en ervaring in te zetten.

Ik vind ook heel leuk om deze te delen met jou.
Dus als ook jij een vraag hebt, stel me ze NU.
Ik neem graag de tijd om deze te beantwoorden.

Terug naar de vraagsteller.
Ik doe een poging om zijn informaties wat te veralgemenen,
zodat iedereen er zich waarschijnlijk in kan herkennen.

”Hoe kunnen mijn collega’s en ik beter omgaan met onze incompetente of onbekwame leidinggevende?”
Een incompetente leidinggevende is een leidinggevende die functioneel onvoldoende of gebrek aan kennis en vaardigheden heeft en/of niet de juiste houding of attitudes heeft.

Ja, dit gebeurt, da’s nu eenmaal soms de realiteit.
De leidinggevende weet te weinig over leiderschap, leidinggeven, managen.
Meestal kan dit ook gepaard gaan met weinig kennis over het vakgebied waar jullie in werken.

Dit kan frustrerend zijn en bijkomend kan hij of zij zelfs jouw carrière schade berokken.
Als ze écht geen kaas gegeten hebben van leiderschap, dan zal jij ook geen kansen krijgen om verder te groeien.
Je zal dus zelf moeten zorgen voor jouw groei.

Gelukkig kan ook jij leren omgaan met een incompetente of onbekwame leidinggevende.

onbekwame leidinggevende

Omgaan met een onbekwame leidinggevende (7 praktische tips)

  1. Begrijp de onbekwaamheid
    Vooraleer je jouw leidinggevende als nutteloos bestempelt, zet jouw vooroordelen opzij en begrijp echt wat er gebeurt. ”Wanneer je naar jouw baas kijkt, is het eerste wat je moet doen vooraleer je oordeelt, is kijken naar jezelf,” zegt Annie McKee. Veel mensen hebben blinde vlekken als het gaat om hun bazen. Vraag jezelf af of je jaloers bent op zijn/haar positie in de organisatie of als je een natuurlijke weerstand hebt voor autoriteit en gezag. De incompetentie van jouw leidinggevende kan beïnvloed zijn door deze overtuigingen.
    ”Het is heel gebruikelijk dat medewerkers de druk die hun bazen hebben volledig missen. Veelal omdat goede leidinggevenden zorgen voor een goede buffer,” zegt Annie McKee. Leer jouw baas dus beter kennen, ontwikkel empathie voor hem en maak een nieuwe evaluatie van zijn competenties. Zelfs indien je tot de conclusie komt dat jouw baas niet bekwaam is. Hij of zij blijft nog altijd een mens.
  2. Leider, sta op
    Of anders gezegd: kan het leiderschap van jou komen? Als je jouw vakdomein goed beheerst, dan is er geen enkele reden dat je niet vooruit kan gaan. Jij weet waarschijnlijk wel in welke richting jouw dienst moet evolueren om goede resultaten te boeken voor het bedrijf. Mensen die dit doen worden op een natuurlijke wijze gevolgd door hun collega’s en worden dus de informele leider. Het management, hiermee bedoel ik niet jouw directe baas, zal jouw initiatief zeker en vast opmerken. Natuurlijk wil je niets doen dat jouw leidinggevende zou ondermijnen, spreek hierover met hem, zodat hij weet wat je doet. Hij zal dit zeker waarderen.
  3. Vraag anderen om hulp
    Stap eens naar een collega of iemand buiten de organisatie om te ventileren en om advies te vragen. Als anderen klagen over jouw leidinggevende, heeft het weinig zin om mee te stappen in het klagen. Het maakt het voor jou alleen maar erger. Zoek vertrouwelingen, bijvoorbeeld een collega, een vriend, jouw partner. Mensen buiten de situatie hebben meestal een frisse kijk op de zaak en kunnen misschien nuttige tips geven.
  4. Zoek de probleempunten
    Een incompetente baas hebben is vervelend. Meestal zijn er echter heel wat negatieve gevolgen voor jou en jouw collega’s. Observeer wat er juist verkeerd loopt en maak een plan om het probleem tegen te gaan. Ik geef een voorbeeld. Een onbekwame leidinggevende nam tijdens vergadering altijd de meest gekke beslissingen. Dit kwam bijna nooit goed, er moest constant bijgestuurd worden. Dit ergerde heel wat collega’s. Je zou kunnen voorstellen aan jouw baas om de beslissingen voor te bereiden met jou voor de vergadering. De meeste incompetente leidinggevenden zullen hier in mee stappen. Het gevolg zal waarschijnlijk zijn dat jouw collega’s meer en meer bij jou zullen komen voor de beslissingen.
  5. Coach jouw leidinggevende
    Elke keer dat je met jouw baas spreekt, heb je een nieuwe kans om hem te coachen. Je kan hem telkens iets nieuws bijleren over jullie vakdomein. Op het eerste zicht lijkt dit misschien belachelijk, je baas opleiden. Jouw investeringen zullen vruchten afwerken want jouw baas wordt ook competenter. En wie wil er nu niet werken voor een competentere, bekwamere leidinggevende. Daar zijn jullie toch naar op zoek!
  6. Ga op zoek naar een mentor
    Het is niet omdat jouw onbekwame baas jou niet kan helpen groeien, dat er niemand anders is in de organisatie waar jij werkt. Ga op zoek naar een mentor die jou kan helpen jouw carrière uitbouwen. Ga op zoek naar iemand die hoger staat dan jij in de hiërarchie, iemand die heel competent is en iemand waar je een goed contact mee hebt of zou kunnen hebben. Vraag hem of haar om jouw mentor te zijn. Hij of zij zal zich gevleid voelen. Voor jou is het fantastisch dat je nu iemand hebt die jou helpt groeien in jouw situatie.
  7. Ga weg
    Ja, soms is het beter voor jouw loopbaan om te vertrekken in plaats van blijvend energie te steken in deze negatieve situatie. Als je verschillende dingen hebt gedaan en je ziet écht geen verbetering, dan is het waarschijnlijk tijd voor iets anders. In zo’n negatieve situatie blijven zitten is voor jou persoonlijk en jouw carrière niet goed. En … denk ook maar aan jouw familie en vrienden! Zorg voor jezelf.

onbekwame leidinggevende

Omgaan met een onbekwame leidinggevende (7 praktische tips)

Welke tips rond omgaan met een onbekwame leidinggevende vind jij toepasbaar? Deel jouw ervaringen hieronder.
Nadien ontvang je gratis de eerste 4 hoofdstukken van de eerste versie mijn boek ”Leiding geven zonder kopzorgen”.

NB: DEEL dit artikel a.u.b. met jouw netwerk, 
door op de Sociale Media-knoppen (Twitter, Facebook, LinkedIn, Google+, …) hieronder te klikken, 
zodat ook de mensen in jouw netwerk ervan kunnen profiteren.

  • K. David schreef:

    Ik heb inderdaad een zwaar geval mee gemaakt van incompetentie bij mijn baas, en daarbij heb ik het volgende ervaren:
    1) Ik kon begrip opbrengen voor het feit dat hij ervaring had in de chemische sector en minder in de farmaceutische. Ik kon geen begrip opbrengen voor wat ik "zijn gedragsstoornissen" zou noemen: het in slaap vallen tijdens vergaderingen, voor een inspecteur, zelfs tijdens het afnemen van een sollicitatie-gesprek (ja, je acht het niet mogelijk!), wat mij en mijn collega's in genante situaties bracht.
    Punten 2) en 5) zijn slechts toepasbaar als de leidinggevende ook open-minded is en kan aanvaarden dat hij als baas kan leren van zijn ondergeschikten. In mijn geval had ik het gevoel dat hij zich als "oude ervaren man" niet de les wou laten spellen door een "jonge buitenlandse vrouw". Dus waren die punten voor mij niet toepasbaar.
    Punten 3) en 6) hebben mij geholpen voor mijn eigen mentale gezondheid in deze situatien, maar hebben niets aan de situatie zelf veranderd. Ja, superieuren hebben mijn competentie ingezien, maar hebben niet willen ingrijpen. "Alles draaide toch goed", dus waarom iets veranderen, ook al komen er veel "ontevreden" signalen van onderuit.
    Bij mij is alles dus geëindigd in punt 7). Na een eerste slechte evaluatie van mijn incompetente baas, die ik met een tegenrapport met sprekende cijfers heb kunnen weerleggen, werd ik bij HR geroepen om te horen dat het zeker ging om een persoonlijk conflict, dat ik er mij maar naar te schikken had want dat hij zeker niet zou ontslagen worden en als het mij niet aanstond, dat ik maar moest vertrekken. Ik heb nog een jaar geprobeerd. Het volgende jaar veranderde hij zijn strategie, waarbij ik in het mondelinge evaluatie-gesprek hoorde dat ik goed had gewerkt (tot mijn eigen verbazing), maar waarna op papier het tegenovergestelde werd gezet. Dit was voor mij de druppel om mijn ontslag in te dienen bij HR, met de woorden: u had gelijk vorig jaar, ik denk dat ik maar beter kan opstappen. Tot mijn verbazing was het plots paniek in de keet. Moest het écht zo ver komen? Plots wou ook de hiërarchie tot communicatie overgaan, maar het was te laat en ik ben weg gegaan.

    Ik heb achteraf vernomen hoe het verder is gegaan: 3 weken na mijn vertrek lag het fabriek plat, 8 maanden na mijn vertrek is de incompetenteling ontslagen (zijn incompetentie in het domein, waar hij mij moest vervangen kwam plots heel erg naar boven) en de directeur die hem beschermd had is nog een jaar later op pré-pensioen gestuurd. Die heeft toen aan enkele mensen laten weten dat hij naar mij had moeten luisteren... Dus misschien is hier ook een les voor hoger geplaatsten in een hiërarchie, luister naar signalen en wacht niet tot het kalf verdronken is.

    • Bene Bailleul schreef:

      Dankjewel Katrien voor het zo eerlijk en open delen van jouw ervaringen.
      Wat heb je hier zelf uit geleerd?

  • Nick schreef:

    Ik werk sinds 1 jaar als stagiaire in de geestelijke hulpverlening.
    Sinds enkele maanden heb ik een van mijn collega's gepromoveerd tot assistent team-leider. Sinds hij deze functie heeft, heb ik veel dingen zien fout gaan op de afdeling, wat op den duur ook invloed heeft gehad op de kwaliteit van zorg op onze cliënten.
    Al voordat hij deze promotie kreeg, bemerkte ik dat hij vaak geen overzicht heeft, weinig vooruit denkt, geen beslissingen durft te nemen. Het frustrerende is, is dat hij vaak totaal niet inziet wat hij fout doet. Pas wanneer de teamleider aanwezig is, en belangrijke zaken besproken worden tijdens een vergadering, wordt duidelijk dat dingen zijn fout gegaan en dat de verantwoording grotendeels bij de assistent-teamleider ligt.
    Hij doet wel zijn best om iets te doen met de feedback die hij krijgt, maar het lastige vind ik, is dat hij het grote geheel niet ziet. Meerdere medewerkers hebben inmiddels voorzichtig naar hem gecommuniceerd, of het wel verstandig is om in deze functie te blijven, omdat ook bij hen het geduld op raakte. Maar ondanks alles, heeft de teamleider toch vertrouwen in hem.
    De laatste tijd loop ik best wel vast met mijn assistent team-leider. Onlangs gebeurde er toevallig iets in de privé-sfeer en had daarom gevraagd of ik die week een dag vrij kon krijgen. Ik ben het soort van medewerker dat hart voor de zaak heeft, altijd op tijd komt, soms zelfs overwerk en zich zelden ziek meld. Wanneer ik mijn verhaal met hem deel, is er totaal geen expressie op zijn gezicht te lezen. Waardoor ik heel moeilijk kan peilen wat er op dat moment in hem omgaat. Daarnaast komt hij vaak met argumenten die zo onlogisch zijn dat ik er haast van in de lach moet schieten. Het lijkt dan net dat hij een rol speelt, en zelfverzekerd argumenten aanhaalt. Het verwarrende is ook dat hij veel dingen anders interpreteert en beleefd dan dat ze in werkelijkheid zijn. Waardoor je discussies krijgt die totaal niet nodig zijn. Sorry dat ik het zo zeg, maar in zijn functioneren vind ik hem soms net als iemand met twee linker handen, en die dit niet door heeft. Ik heb zelfs geen zin meer om met hem het gesprek aan te gaan of te vragen om dingen, omdat dit toch alleen maar tot meer frustratie gaat leiden. Ik heb geen vertrouwen in hem.
    Erg frustrerend en weet even niet meer wat ik ermee aan moet?? Ook heb ik niet het gevoel dat mijn teamleider me zal steunen of begrijpen, vandaar mijn vraag om advies of raad! Ik hoor graag van u.

    • Bene Bailleul schreef:

      Dankjewel Nick voor jouw openheid en voor het delen van jouw ervaring.
      - Onafgezien van de situatie is het belangrijk dat je blijft communiceren met je assistent-teamleider en teamleider. Tweezijdige communicatie zal niet alleen jullie ten goede komen. Dit zal ook positief effect hebben naar je collega's en jullie patiënten, jullie klanten. Da's toch niet onbelangrijk.
      - Bijkomend kan het interessant zijn om 'geallieerden' te zoeken, collega's binnen je dienst die hetzelfde denken of misschien zelfs buiten je dienst. Een vertouwenspersoon kan misschien ook helpen.
      - Neem even afstand (letterlijk en figuurlijk) en herlees de bovenstaande 7 tips eens. En vraag je in alle openheid af of je ze toepast. Welke pas je al toe? Welke zou je nog meer kunnen toepassen? Wat zou je nog anders kunnen doen?
      Wat denk je? Wat is jouw volgende stap?

  • Ann-Valerie schreef:

    Beste
    Dit zijn zeer hulpvolle tips!
    Wat doe je als die leidinggevende weerstand biedt tegen elke mogelijke vernieuwing?

    Vriendelijke groeten

    • bene schreef:

      Beste Ann-Valerie,
      Welke van de 7 praktische tips heb je al toegepast?
      Welke werken en welke werken (nog) niet?
      Laat ons dit eens samen verder exploreren.
      Ben benieuwd naar jouw antwoorden.

    • Ann-Valerie schreef:

      Beste, ik werk al twee jaar samen met deze persoon. En heb al een heel proces achter de rug 🙂 Ik heb eerst bij mezelf te rade gegaan. Ligt het aan mij, ben ik te streng voor haar. Ik heb het er zelf heel moeilijk mee dat ze deze functie bekleed, omdat ze weinig tot geen leidingscapaciteiten heeft. Het gaat om een al ouder persoon die haar laatste jaren aan het werken is. Dus ik begrijp heel goed dat het moeilijk is om oude gewoonten te doorbreken. Ik ben zelf een ambitieus iemand die graag verantwoordelijkheid neemt. Dus dat botst vaak. Ik probeer altijd te relativeren wanneer het mis gaat, maar dat wordt steeds moeilijker. Ik heb ook iemand in vertrouwen genomen, ik ben lang niet alleen die het moeilijk heeft met haar methodes. De directie zegt: We moeten het nog enkele jaren uitzweten!! 😒
      Nu zit ik in het stadium dat ik het heft wat in eigen handen neem, zowat onder de radar. Maar ze laat me regelmatig voelen dat ik niets te zeggen heb en dat alles via haar moet gaan.
      Ik denk altijd: En nu ga ik het eens zeggen! Maar dat gebeurt natuurlijk nooit. Het helpt wel dat mijn inspanningen gezien en gewaardeerd worden door de andere diensthoofden. Ik werk namelijk in een WZC.

      Groetjes
      Ann-Valerie

    • bene schreef:

      Dankjewel Ann-Valerie voor jouw openheid.
      Wat mooi dat je dit allemaal deelt.

      Je hebt blijkbaar al heel veel ondernomen.
      En je hebt ook al 'bondgenoten', da's zeer goed.

      Je voelt je ook heel betrokken in deze zaak.
      Je hebt er echter weinig of geen invloed op.

      Dit kost je (waarschijnlijk) heel veel energie.
      Energie die je (misschien) kan gebruiken voor iets anders, iets positievers.

      Wat houd je tegen om het gesprek aan te gaan met jouw leidinggevende?
      Wat heb je nodig om het gesprek aan te gaan?

      Ik geloof er niet in dat ik anderen kan veranderen.
      Ik kan ze alleen helpen om eventueel tot andere inzichten te komen.
      Ja, hen bewustmaken dat het anders kan.
      Dit duurt bij de één wat langer dan bij de ander.

      Stel jezelf eens de volgende vragen (denk hier even over na):
      - wat levert het mij op als ik zo verder doe?
      - wat kost het mij als ik zo verder doe?

      Ik geef je graag 3 opties (3 V's)
      - Verdragen: aanvaarden dat de situatie zo is en ja, een loslaten
      - Veranderen: de situatie (bv andere dienst), de ander (niet gemakkelijk), jezelf (?)
      - Vertrekken: kiezen om te vertrekken naar een ander WZC of iets anders

      Graag eindig ik nog met een citaat van Franciscus van Assisi:
      “Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen.
      Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen.
      Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien.”

      Wat denk je hier van Ann-Valerie?
      Welke nieuwe inzichten heb je op gedaan?
      Wat ga je nu doen?
      Alvast veel succes en geluk. 😉

  • >
    Share This
    WhatsApp Heb je een vraag? WhatsApp ons even ...